Recent hadden we het genoeg om een keynote bij te wonen van Thomas Briels op een lunchevent georganiseerd door Voka Kempen-Mechelen. Thomas is voormalig Red Lion en één van de steunpilaren van het Belgische hockeyteam. Intussen is hij met ‘sportpensioen’, en inspireert hij ondernemers en bedrijven met het ongelooflijke groeiverhaal van de Red Lions.
Het verhaal van Thomas Briels en de Red Lions
Soms begint een groots verhaal heel klein.
Voor Thomas Briels begon het op het hockeyveld in zijn jeugdclub, gesteund door zijn ouders. Een jongen met talent, maar vooral met dromen. Op zijn 19e kreeg hij de kans van zijn leven: hij werd geselecteerd voor het Belgische nationale team. Dat team stond toen nog mijlenver van de wereldtop.
Na 32 jaar afwezigheid plaatste België zich in 2007 opnieuw voor de Olympische Spelen. In Peking eindigde het team als 9e, geen podium, maar wél hoop. Hun nieuwe motto werd: Keep the flame burning. Want dit was nog maar het begin.
Wat volgde waren jaren van bouwen. Meer dan tactiek alleen. De spelers leerden elkaar écht kennen. Wie ben je als sporter, maar ook als mens? In Londen (2012) behaalden ze al een 5e plaats. Het vuur werd hierdoor verder aangewakkerd.
Na Londen kwam er een schokgolf door het team: Mark Lammers, voormalig coach van het gouden Nederlandse damesteam, nam over. Hij maakte van het team een high-performance omgeving:
Spelers werden fulltime atleten
Data en tests bepaalden selectie
Levensstijl werd bepalend: sport stond voortaan 365 dagen per jaar op nummer één
Zelfs gevestigde waarden werden uit de ploeg gezet als ze niet meegingen in de nieuwe standaard. België werd professioneler dan ooit, en met de steun van sponsors en fans (denk aan een EK-finale voor 6000 supporters) leek succes dichterbij dan ooit tevoren.
Maar dan stokte de motor. Vijfde op het WK in 2014. Vijfde op het EK in 2015. Het geloof brokkelde af.
Tien maanden voor Rio 2016 stopte de coach. De ploeg was verdeeld, de droom leek voorbij. Maar dan kwam Shane McLeod. Een rustige Nieuw-Zeelander met een scherpe visie: geen resultaat zonder teamgeest.
Hij introduceerde de Circle of Trust: een plek waar spelers hun diepste angsten en motivaties deelden. Waar niet alleen prestaties, maar ook emoties telden.
Ze creëerden een Olympic Room – een veilige ruimte waarin teamwaarden zichtbaar werden gemaakt, waar elke speler zijn rol kende.
Het resultaat? Zilver in Rio. Een ongekend succes. Maar de vraag bleef hangen:
“Hebben we zilver gewonnen, of goud verloren?”
Na Rio werd Thomas kapitein van de ploeg. Vijf jaar lang leidde hij de ploeg. Niet door de meeste goals te maken, maar door te verbinden. Door te zorgen dat iedereen zich gezien en gehoord voelde.
Leiderschap kreeg vele gezichten:
Arthur Van Doorn als stille leider via zijn prestaties
Anderen via communicatie of motivatie
En Tom: als verbinder en geweten van de ploeg
Het delen van verantwoordelijkheid werd een sleutel. Zo groeide de groep verder, als team, maar ook als mensen.
Op het WK in 2018 werden ze opnieuw uitgedaagd. Blessures. Privéleed. Tegenslagen. Maar dit keer hielden ze stand. Ze bleven focussen, leerden van Rio en wonnen. Wereldkampioen.
In 2019 volgde de Europese titel. Er bleef nog één missie over: Olympisch goud in Tokio.
Voor Thomas, inmiddels 15 jaar in de ploeg, zou dit het laatste toernooi worden. Maar drie weken voor de afreis vertelde de coach dat hij als reserve zou meegaan. Geen kamer in het Olympisch dorp. Geen zekerheid om te spelen.
Wat doe je dan?
Thomas koos ervoor om tóch te gaan. Niet voor zichzelf, maar voor het team. En het lot draaide mee: door corona werden 18 in plaats van 16 spelers toegelaten. Hij speelde vijf wedstrijden, werd vlak voor de kwartfinale geslachtofferd, maar keerde terug voor de halve finale én de finale. Zijn allerlaatste interland. Zijn 359e.
En wat voor één: Olympisch goud.
Thomas deelt zijn gouden medaille niet om te pronken, maar om te inspireren. Wat hem het meest gevormd heeft? Niet de bekers, maar de dieptepunten.
“Hoe je reageert op tegenslagen, dat bepaalt wie je bent.”
Zijn verhaal is er één van veerkracht, keuzes durven maken, en leren samenwerken op het hoogste niveau.